เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ไฟดับแล้ว เวินชิงเสวียนบุกปล้นคว้าน้ำเหลว แค้นจัดจนกระอักเลือด
เวินชิงเสวียนโกรธจนหน้าเขียวปั้ด
ราชินีเวินผู้สูงส่ง กลับถูกไอ้สารเลวนั่นปั่นหัวจนหัวหมุน ช่างน่าอัปยศสิ้นดี!
“ดี ดีมาก ไอ้แซ่เฉา แกหาเรื่องเองนะ!”
เวินชิงเสวียนเหลือบมองครอบครัวที่กำลังสั่นงันงกด้วยความหนาว
ความโกรธพวยพุ่งขึ้นกลางอก ความชั่วร้ายแล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจ
“พ่อ เวินป๋อ หยิบชะแลงกับขวานดับเพลิงมา เราจะไปบ้านเฉาเหมิ่งกัน!”
“อะไรนะ?” พ่อเวินเป็นพวกทั้งขี้เกียจทั้งขี้ขลาด พอได้ยินก็ตกใจหน้าตื่นทันที
“ชิงเสวียน ลูกจะไปฆ่าคนเหรอ? ไม่ได้เด็ดขาดนะ…”
“ฆ่าคนอะไรกัน!” เวินชิงเสวียนแสยะยิ้มเย็น “เมื่อกี้ตอนคุยวิดีโอคอลฉันสังเกตเห็นแล้วว่าเฉาเหมิ่งไม่ได้อยู่ในคอนโดโครงการนี้ ฉันจำได้ว่าที่บ้านมันยังมีข้าวสาร แป้ง อาหารแห้งกับน้ำมัน แล้วก็ยังมีพวกเสื้อขนเป็ดแบรนด์เนมอีกตั้งเยอะแยะ พวกเราจะไปขนมาให้หมด!”