กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 แค้นนี้ไม่รอข้ามคืน ยึดคลังเสบียงล้านตันจากบ้านคุณชาย
“อ้าว เฉาเหมิ่ง!”
เวินป๋อที่เดินตามหลังเวินชิงเสวียนเห็นเฉาเหมิ่งนั่งอยู่ในรถเป็นคนแรก เขาพลันตื่นเต้นดีใจขึ้นมาทันที
เขารีบสาวเท้าเข้าไปข้างรถของเฉาเหมิ่ง แล้วพูดอย่างได้ใจว่า
“ฮ่า ๆ ไอ้ลูกหมา ไม่คิดละสิว่ากูจะออกมาได้เร็วขนาดนี้?”
“แค่ก...ถุย!”
เสมหะข้นก้อนหนึ่งถูกถ่มใส่กระจกหน้ารถอย่างแรง
“มึงเก่งนักไม่ใช่เหรอ? บอกจะให้กูไปนอนคุกสักกี่ปีนะ!”
“เฉาเหมิ่ง...”
เมื่อมีคนหนุนหลัง พ่อกับแม่ของเวินชิงเสวียนก็ไม่เหลือท่าทีหงอเหมือนก่อนอีก พอนึกถึงความอัปยศที่ถูกเฉาเหมิ่งไล่ออกไปตากฝนข้างถนนกลางดึก รวมถึงวัยสาวสองปีที่ลูกสาวเสียไปเปล่า ๆ ทั้งคู่ก็กรูกันเข้ามาล้อมด้วยท่าทีเอาเรื่อง