เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ฐานที่มั่นวันสิ้นโลก
ลู่เสี่ยวหรานเห็นเถ้าแก่เฉาทำท่าทางนิ่งเงียบอยู่นาน ก็นึกว่าเขาโกรธเสียแล้ว
จึงรีบอธิบายว่า:
“คือว่านะคะเถ้าแก่เฉา หมาสามตัวนี้เป็นหมาจรจัดที่ฉันเก็บมาเลี้ยงค่ะ ฉันคิดว่าตอนกลางคืนพวกมันช่วยเฝ้าคลังสินค้าให้ได้ พอดีฉันอยู่คนเดียวแล้วรู้สึกกลัวน่ะค่ะ~”
เธอคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเสริมอีกสองสามประโยคด้วยความรู้สึกเสียดายเงิน
“แต่เถ้าแก่สบายใจได้นะคะ ค่าอาหารพวกมันฉันออกเอง รับรองว่าจะผูกไว้ให้ดี ไม่ให้ก่อเรื่องเดือดร้อนแน่นอนค่ะ~”
เดิมทีนางยังคิดว่าจะหาโอกาสขอสวัสดิการอย่างเป็นทางการให้เจ้าตูบสีเหลืองกับลูก ๆ ทั้งสองตัวจากเฉาเหมิ่งอยู่เลย
ก็นะ หมาเฝ้าไซต์งานก่อสร้างยังมีค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าอาหารไม่ใช่หรือ? แต่พอเห็นสีหน้าของเฉาเหมิ่งแล้ว เธอก็ได้แต่ควักกระเป๋าตัวเอง
เฉาเหมิ่งยิ้มอย่างจนใจ แม่สาวหน้าเด็กคนนี้ช่างเห็นเงินเป็นสำคัญจริง ๆ
“ชอบก็เลี้ยงไว้เถอะ ค่าอาหารเดี๋ยวฉันจัดการให้”