กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ซือหานกำลังกินข้าวอยู่ เนื่องจากเรื่องของทหาร เขาแทบไม่ได้กินอะไรเลยตลอดทั้งวัน ในขณะที่เขากำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่นั้น ก็เห็นหลินซวงเดินเข้ามาอย่างรีบร้อนดุดัน
“ทำไมถึงโมโหขนาดนั้น ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม? มากินด้วยกันสิ”
หลินซวงแค่นเสียงหึ ทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่ง “กินข้าวเสร็จแล้วออกไปวิวาทกับฉันสักยก พวกนั้นมันน่าโมโหเกินไปแล้ว”
พอได้ยินว่าจะประลองฝีมือ กู้ซือหานก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลังขึ้นมาทันที แม้แต่อาหารตรงหน้าก็พลอยหมดอร่อยไปด้วย
“เอ่อ เจ้าตัวแสบต้นตระกูล ฉันไม่ได้นอนมาทั้งวันทั้งคืนแล้ว นายปล่อยฉันไปหน่อยได้ไหม?!”
หลินซวงหันมามอง “ฉันไม่ได้จะลงมือถึงตายกับนายสักหน่อย นายต้องขนาดนั้นเลยเหรอ?”