เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากหลีซูซูรอให้สองสามคนนั้นพูดจบ ก็ไม่ได้ผิดคำพูด ให้เงินไปคนละ 20 หยวน ทั้งยังเอ่ยว่า “พวกนายให้ที่อยู่ฉันไว้สักหน่อย วันหลังมีธุระอะไรฉันจะได้ไปตามหาพวกนายอีก”
“หา ยังจะมาหาอีกเหรอ”
หลีซูซูยิ้มพลางกล่าวว่า “พวกนายรู้ข่าวสารไม่น้อยเลย วันหน้าไม่แน่ว่าอาจจะขายข่าวแลกเงินได้อีกนะ”
“แล้วก็ เรื่องปล้นน่ะวันหน้าอย่าทำอีกเลย ครั้งนี้ถือว่าฉันยังคุยง่าย ถ้าหากไปเจอพวกกระดูกชิ้นโตเข้า ด้วยรูปร่างเล็กแกร็นอย่างพวกนายสองสามคนนี้ ต่อให้มิมรณะก็คงต้องพิการแน่”
พี่ใหญ่ที่เป็นผู้นำฟังคำพูดของหลีซูซูแล้วก็เอ่ยว่า “พวกเราจะพยายามในวันหน้านะ ถ้าหากมีงานทำสักอย่างก็คงดี เสียดายก็แต่ที่นี่มีโรงงานแค่สองแห่ง สิทธิ์ก็มีจำกัด ไม่อย่างนั้นพวกเราจะมาใช้ชีวิตลำบากยากแค้นแบบนี้ไปทำไมกัน”