กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ซือหานตบไหล่เธอเบา ๆ “อย่าเศร้าไปเลย วันที่พวกเราเลือกมาเป็นทหาร ก็เตรียมใจพร้อมที่จะสละชีพได้ทุกเมื่อตั้งนานแล้ว ไม่ว่าวันหนึ่งกระดูกศพของพวกเราจะตกอยู่ที่แห่งใด ขอแค่พวกเราไม่ละอายแก่ใจ ก็คู่ควรต่อประเทศชาติและประชาชนแล้ว”
อันหรานดวงตาคลอหน่วยด้วยน้ำตา “ฉันเข้าใจแล้ว”
“ไปเถอะ ถ้าเธอยังไม่ห้ามเลือดอีก เดี๋ยวก็คงได้ตามไปพบพวกเธอแล้ว”
อันหรานพยักหน้า ก่อนจะเดินตามพวกพี่น้องหญิงกลับไป
หลีซูซูมองดูการสูญเสียที่มิใช่น้อย อารมณ์ก็เริ่มพลุ่งพล่านฉุนเฉียวขึ้นมา จึงเอ่ยว่า “กู้ซือหาน นายช่วยไปเรียกตัวผู้บังคับบัญชาของแถบนี้ทุกคนมาเข้าประชุมเดี๋ยวนี้ ใครกล้าไม่มาก็ลากตัวออกไปประหารด้วยการยิงทิ้งให้หมด มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นฉันรับผิดชอบเอง!”
พวกเธอมาเพื่อสนับสนุน ไม่ใช่มาเป็นตัวเบี้ยสังเวยบ้าบออะไรแบบนี้