กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อ๊า พวกเราชนะแล้ว”
บรรดาทหารหญิงโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น ไม่มีเค้าความสงบเสงี่ยมของเด็กสาวอยู่เลยแม้แต่น้อย
อันหรานยิ่งยกมือขึ้นปาดคราบเลือดบนหน้าผาก คิดในใจว่าที่แท้นี่ก็คือสมรภูมิ ช่างทำให้เลือดลมพลุ่งพล่านเสียจริง
หลินซวงรีบตรวจนับจำนวนคนอย่างรวดเร็ว ยังดีที่ทุกคนเพียงแค่บาดเจ็บเล็กน้อย ไม่มีการสูญเสียกำลังพล
หากมาถึงวันแรกก็มีคนตาย ในใจของเธอกับซูซูย่อมต้องรู้สึกไม่สบายใจแน่ เพราะคนที่ตนฝึกฝนประคับประคองมากับมือ ย่อมมีความผูกพันอยู่บ้างไม่มากก็น้อย
หวังลี่กั๋วเดินเข้ามา เมื่อเห็นว่าการสูญเสียล้วนเป็นคนของฝั่งตน ก็เอ่ยทั้งน้ำตาคลอเบ้าว่า “วันคืนแบบนี้เมื่อไหร่จะสิ้นสุดเสียที เด็กพวกนี้เพิ่งจะอายุ 20 กว่าปีเท่านั้น ก็ต้องมาจบชีวิตลงแบบนี้ ฮือ ๆ”