กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีเย่เฉินได้ยินคำพูดของน้องสาว ในใจคิดว่าต่อให้มีผีดิบสุสานจริง ๆ ก็คงกลัวฟ้าผ่าอยู่ดี
แม้จะไม่เคยเห็นพลังพิเศษของหลินซวงมาก่อน แต่ได้ยินน้องสาวบอกว่าเธอมี ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหากเทียบกับอัสนีสายฟ้าบนฟ้าแล้ว ใครจะร้ายกาจกว่ากัน
จู่ ๆ ก็รู้สึกเฝ้ารอขึ้นมาบ้างแล้ว
คืนนั้น ทุกคนกินอิ่มดื่มหนำ รอจนดอกไม้แทบจะเฉาตาย คนพวกนั้นก็ยังไม่ออกมาเสียที
จนกระทั่งวันรุ่งขึ้นดวงอาทิตย์เพิ่งจะโผล่พ้นขอบฟ้า ที่ปากถ้ำถึงได้มีเสียงแผ่วเบาดังแว่วมา
หลีซูซูหูกระดิก “ทุกคนระวังตัว อยู่ห่างจากปากถ้ำไว้!”
สิ้นเสียงคำสั่ง เหล่าทหารที่กำลังสัปหงกอยู่ก็แยกจากกันในชั่วพริบตา
แม้แต่หลีเย่เฉินก็ยังเอ่ยถามด้วยความตึงเครียด “ออกมาแล้วเหรอ”
หลีซูซูตอบกลับ “น่าจะใช่ มีความเคลื่อนไหว”