กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้านหนานเจ๋อได้ยินคำพูดของแม่ ก็เบะปากเช่นกัน
“ฉันว่าฉันคงถูกเก็บมาจากกองขยะจริง ๆ นั่นแหละ แม่ดูสิว่านี่ยังเป็นบ้านของพวกเราอยู่ไหม”
อู๋อวี้เสียถลึงตาใส่ลูกชายแวบหนึ่ง “ไม่อยากอยู่ก็ไสหัวออกไปอยู่ข้างนอก เก่งจริงก็อย่ากลับมาขอเงินฉัน!”
พอจ้านหนานเจ๋อได้ยินว่าจะตัดเงินค่าขนมของเขา ชั่วพริบตานั้นก็ฉีกยิ้มพูดว่า “ดูคุณแม่ของฉันเหนื่อยเข้าสิ แม่วางไม้กวาดอันนั้นลงเถอะ ฉันทำเอง!”
หลินซวงมาถึงเรือนรับรอง จัดการเก็บข้าวของเรียบร้อย ก็พาอันหรานออกจากประตูไป
เธอยังเพิ่งเคยมาทางนี้เป็นครั้งแรก ย่อมต้องออกไปดูเสียหน่อย ไม่รู้เหมือนกันว่าที่นี่จะมีของดีหรือไม่
เดิมทีอันหรานไม่อยากไป แต่ทนคำพูดของหลินซวงไม่ได้ที่บอกว่า ดูให้มากหน่อยจะได้เปิดหูเปิดตา จึงยอมตามออกจากประตูมา