กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทุกคนเห็นว่ามีคนกินดิบเนื้องูเข้าไปจริง ๆ ต่างก็ตกตะลึงอย่างยิ่ง ในใจคิดว่าครูฝึกไม่ใช่คนก็ช่างเถอะ ทำไมแกถึงไม่ใช่คนปกติไปด้วยล่ะ
แน่นอนว่าพอมีคนแรกเป็นแบบอย่าง ไม่นานคนอื่น ๆ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องออกจากกองทัพ ก็หลับตากินลงไปเช่นกัน
ท่าทางสิ้นอาลัยตายอยากแบบนั้น ทำเอาหลีซูซูมองจนมุมปากกระตุกไม่หยุด
“สีหน้าของพวกเธอเนี่ย คนที่ไม่รู้คงคิดว่ากินของเน่าอะไรเข้าไป มันขนาดนั้นเลยเหรอ”
“ของพวกนี้ล้วนเป็นของบำรุงชั้นยอดทั้งนั้น รอให้พวกเธอได้กินบ่อย ๆ จนคุ้นชินแล้ว พอนึกดูจริง ๆ มันก็แค่แค่นั้นแหละ”
“รู้ไหมว่าฉันกว่าจะหาของพวกนี้มาได้ มันไม่ง่ายเลยสักนิด พวกเธออย่ามาทำเป็นอยู่ท่ามกลางวาสนาแต่ไม่รู้วาสนาจะได้ไหม”