กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เดิมทีหลีเย่เฉินก็ไม่ชอบหน้าคนที่ล่อลวงไปน้องสาวอยู่แล้ว ผลคือน้องสาวยังให้อีกฝ่ายมารับที่สถานีอีก
ทว่าตอนนี้พูดอะไรไปก็ไร้ประโยชน์ ในเมื่อคนมาแล้วก็คงไล่กลับไปไม่ได้ พอดีเลยที่เขาอยากจะดูเสียหน่อยว่าอีกฝ่ายเป็นตัวอะไรกันแน่
พลันที่รถไฟจอดสนิท กลุ่มของหลีซูซูก็ค่อย ๆ ก้าวลงจากรถ
ลมหนาวสายหนึ่งพัดผ่าน หลีซูซูจึงดึงผ้าพันคอที่คอให้กระชับขึ้นเช่นกัน
“น้องสาว พวกเธอตามฉันมาติด ๆ อย่าพลัดหลงล่ะ”
หลีซูซูตอบกลับ “รู้แล้ว ไปกันเถอะ”
หลินซวงกลัวว่าจะมีคนพลัดหลง จึงเดินรั้งท้ายทุกคน ส่วนพวกหลี่เวยมองดูสถานีรถไฟจิงตูแล้วคิดในใจว่า ที่แท้นี่ก็คือสถานีรถไฟของเมืองใหญ่ คนเยอะมากจริง ๆ