กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีซูซูพูดน้อยมากตลอดทาง เดิมทีเธอก็ไม่ใช่คนช่างพูดอยู่แล้ว
ยังคงเป็นหลีเย่เฉินที่เอ่ยถาม “บ้านที่จิงตูเก็บกวาดเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”
“อืม อาฉีช่วยฉันจัดการเรียบร้อยหมดแล้ว เพียงแต่คงต้องลำบากพี่ใหญ่ไปพักที่กองทัพหรือไม่ก็เรือนรับรอง เพราะพวกเราเป็นสหายหญิงตั้งหกคน คงไม่สะดวกให้พี่มาเดินไปเดินมาในบ้าน”
หลีเย่เฉินตอบกลับ “วางใจเถอะ พอถึงจิงตูแล้วส่งพวกเธอถึงที่ ฉันก็จะกลับเข้าหน่วยทันที ทางนั้นมีหอพักอยู่” ไม่ต้องรอน้องสาวบอก เขาก็ไม่มีทางพักในลานบ้านเดียวกันกับสหายหญิงมากขนาดนี้อยู่แล้ว
ยุคสมัยนี้คำคนช่างน่ากลัว หากทำอะไรพลาดพลั้งไปนิดเดียวอาจถูกคนแจ้งความเอาความผิดฐานอันธพาลได้ ดังนั้นในใจเขาจึงกระจ่างแจ้งยิ่งนัก