กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หากไม่พูดเปิดอกกับแม่ตัวเอง รับรองว่าพอพวกเขาจากไปแล้ว แม่คงคิดฟุ้งซ่านและเฝ้าเป็นห่วงพวกเขาทั้งวันแน่
ฉินเสวี่ยเอ๋อร์ฟังลูกสาวบ่นพึมพำ ก็พูดอย่างขบขันว่า “ฉันไม่ได้เปราะบางขนาดนั้นเสียหน่อย ขอแค่พวกเธอสบายดี ย่อมไม่คิดฟุ้งซ่านอยู่แล้ว ดังนั้นไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก” อย่างมากเธอก็แค่เสียใจสักสองวันก็หายดีแล้ว
“แม่คิดได้แบบนั้นก็ดีแล้ว พวกเราจะดูแลตัวเองให้ดี ไม่แน่ว่าพอกลับมาคราวหน้า ฉันกับพี่ใหญ่อาจจะพาคนรักกลับมาด้วยกันทั้งคู่เลยก็ได้”
ฉินเสวี่ยเอ๋อร์ได้ยินคำนี้ของลูกสาว ก็อดขำไม่ได้พลางว่า “แม่ของพวกเธอไม่ได้เปราะบางอย่างที่คิดกันหรอก ทำเหมือนฉันเป็นเด็กไปได้ ที่ยังต้องให้พวกเธอมาคอยปลอบ”