กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเวลาล่วงเลยมาถึงวันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบสอง ฉินโม่คนงานยุ่งผู้นี้ก็หิ้วข้าวของพะรุงพะรังกลับมาถึงบ้าน
ก่อนหน้านี้ที่บ้านโทรศัพท์มา เขาก็ยังปลีกตัวไม่ได้ ยังดีที่น้องชายทั้งสองคนจะอยู่จนพ้นปีใหม่ค่อยไป จึงรอจนถึงวันหยุดพักแล้วรีบเดินทางกลับมา
หลีซูซูเห็นคนในบ้านเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ก็นึกถึงคนรักที่อยู่จิงตูขึ้นมา วันนี้จึงโทรศัพท์ไปหาเซี่ยซือฉี อีกฝ่ายยังมีอาการประหลาดใจอยู่บ้าง
“ในที่สุดก็นึกถึงคนรักอย่างฉันได้แล้ว ฉันนึกว่าเธอกลับไปแล้วจะสุขสำราญจนลืมฉันทิ้งไว้ข้างหลังเสียอีก”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงตัดพ้อในสาย หลีซูซูก็แตะจมูกแก้เก้อ
“ฉันก็เขียนจดหมายหานายแล้วนี่ แต่ฉันอยากจะถามว่าทางพี่ใหญ่ของฉันยังไม่มีข่าวคราวอีกเหรอ”