กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นคนหนึ่งสลบอีกคนนอนกองกับพื้น ตำรวจรถไฟจึงหันไปมองสองสหายหญิง “ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือพวกคุณเหรอ”
หลินซวงส่งเสียงฮึมฮัม “ไม่ใช่พวกฉันแล้วจะเป็นใครล่ะ คนพวกนี้ไม่เพียงมียาสลบติดตัว แต่ยังมีอาวุธปืนด้วย พวกคุณไม่ขึ้นมาตรวจบนรถไฟกันเลยหรือไง”
“อีกอย่างคนพวกนี้ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้กระทำผิดซ้ำซาก พาตัวกลับไปแล้วก็อย่าปล่อยให้หนีไปได้ล่ะ เรื่องมาแก้แค้นพวกฉันน่ะเรื่องเล็ก แต่ถ้าไปทำร้ายหญิงสาวกับเด็กบ้านอื่นเข้าอีก พวกคุณนั่นแหละที่จะกลายเป็นต้นเหตุความผิด!”
พอตำรวจรถไฟได้ยินคำนี้ก็ตอบกลับอย่างเคร่งขรึมจริงจัง “วางใจเถอะ คนพวกนี้พวกเรารับรองว่าจะคุมตัวให้ดี รอถึงสถานีหน้าก็จะส่งตัวไปทันที”
หลินซวงพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นพวกฉันก็กลับไปล่ะ”