กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินซวงเห็นตัวเองถูกจับได้คาหนังคาเขา ก็กลอกตาไปทีหนึ่ง “นี่ไม่ใช่เพราะกลัวว่าจะปลุกพวกพี่ให้ตื่นหรอกเหรอ”
“พูดมาเถอะ ดึกดื่นค่ำมืดแต่งตัวเหมือนขโมยแบบนี้ จะไปไหนกัน”
นิสัยของน้องสาวคนนี้แตกต่างจากเมื่อก่อนคนละขั้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะเรื่องอะไรกันถึงได้เปลี่ยนไปมากขนาดนี้
“พี่ใหญ่ หลินเจี้ยนบ้านลุงใหญ่ทำให้ฉันต้องลงชนบท ความแค้นนี้ถ้าฉันไม่ได้ชำระ ฉันนอนไม่หลับหรอก”
หลินซูได้ยินคำพูดนี้ก็จนคำพูดไปบ้าง “เธออยากจะล้างแค้นยังไงล่ะ”
หลินซวงกลอกตาไปมา “หักขาหมา ๆ ของเขาดีไหมล่ะ อีกอย่างฉันได้ยินข่าววงในมาว่า ช่วงนี้หลินเจี้ยนไปขายสินค้ากับคนอื่นในตลาดมืด ในมือน่าจะเก็บเงินไว้ไม่น้อยเลย”
มุมปากของหลินซูกระตุกเล็กน้อย “การทำร้ายคนอื่นมันผิดกฎหมายนะ อีกอย่างนั่นก็เป็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอ เรื่องแบบนี้เธอยังลงมือลงคออีกเหรอ”