ตอนที่ 130 หลีเย่เฉิน!

หลีชางกั๋วเห็นว่าภรรยายังสามารถรักษาได้ ขอบตาก็พลันแดงรื้นขึ้นมาเช่นกัน

“ซูซู พ่อขอบใจลูกนะ หลายปีมานี้ลูกต้องลำบากแล้ว”

“พ่อ พวกเราเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน พ่อพูดแบบนี้แสดงว่าไม่ได้มองฉันเป็นลูกสาวหรือเปล่า หลายปีมานี้คนที่ลำบากคือพวกพ่อต่างหาก ถ้าไม่ใช่เพราะพวกพ่อหาทางหนองรอดไว้ให้ฉัน ป่านนี้ฉันอาจจะตายไปแล้วก็ได้”

ในตอนนั้นด้วยร่างกายของเจ้าของร่างเดิม หากไม่ได้ถูกส่งตัวไปบ้านคุณอา ป่านนี้คงสิ้นลมไปนานแล้ว

หลีชางกั๋วปาดน้ำตา “เด็กดี นี่สีของท้องฟ้าก็มืดแล้ว พวกเธอสองคนมีที่พักหรือยัง”

ที่นี่ของพวกเขาไม่มีที่ให้นอนหลับเลยจริง ๆ อีกทั้งลูกสาวยังสวมเสื้อผ้าสะอาดสะอ้านเช่นนี้ เขาจึงเกรงใจที่จะให้ลูกสาวพักผ่อนที่นี่

ยิ่งไปกว่านั้นลูกสาวยังพาเพื่อนมาด้วย