กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีซูซูยิ้ม “หลอกใครก็ไม่หลอกคนกันเองหรอก น้าชายรอได้เลย”
“ได้ ถ้างั้นอันนี้ให้น้าชายเล่นสักพักก่อน เธอไปทำธุระของเธอเถอะ ฉันจะบังคับเอง”
หลีซูซูเห็นดังนั้น “ถ้างั้นคุณระวังหน่อยนะ ในรถมีเด็กอยู่ อย่าเล่นจนรถพลิกคว่ำล่ะ”
ฉินเป่ากั๋วกลอกตา “ฉันเป็นคนพึ่งพาไม่ได้ขนาดนั้นเลยหรือไง”
จากนั้นฉินเป่ากั๋วก็รับรีโมตควบคุมมา แล้วเริ่มเล่นอยู่ในลานบ้าน
ยังดีที่ในลานบ้านของซูซูปูด้วยปูนซีเมนต์ทั้งหมด รถยนต์คันนี้แล่นไปจึงไม่มีสิ่งกีดขวางเลยสักนิด
กระทั่งทุกคนในครอบครัวกลับมา ฉินเจี้ยนกั๋วถึงได้อุ้มหลานชายออกมาจากรถยนต์คันเล็ก
แน่นอนว่าทุกคนต่างก็ล้อมรอบรถยนต์คันเล็กมองดูด้วยความอิจฉาอย่างยิ่ง
“นึกไม่ถึงเลยว่าหลานชายฉันจะเป็นคนแรกในบ้านที่มีรถ พวกเราแก่แล้วจริง ๆ”