กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทังเจี้ยนเย่ขมวดคิ้ว “ทางนั้นเพิ่งจะส่งคนไปกลุ่มหนึ่งเมื่อช่วงก่อนไม่ใช่เหรอ เพิ่งผ่านมาไม่นานทำไมถึงเอาอีกแล้ว”
“ฉันเองก็ไม่รู้ชัดเจน แถมครั้งนี้ยังต้องการค่อนข้างเร่งด่วนด้วย”
ทังเจี้ยนเย่ฟังลูกน้องตอบกลับ ก็เอ่ยอย่างหงุดหงิดเป็นฟืนเป็นไฟ “เอาอย่างนี้ พรุ่งนี้ทำประกาศรับสมัครงานข้อมูลขึ้นมาฉบับหนึ่ง ทั้งหมดต้องการผู้ชายอายุ 16-30 ปี บอกว่าเป็นรับสมัครงานต่างถิ่น พอมีคนมาสมัคร ถึงตอนนั้นก็ส่งไปทางนั้นให้หมด”
“พี่ทังไม่ได้เด็ดขาด ทำแบบนี้พวกเราก็เปิดเผยตัวน่ะสิ”
“แล้วแกจะให้ทำยังไง พวกเราตอนนี้นั่งอยู่บนเรือลำเดียวกันแล้ว ถ้าฉันไม่ส่งคนให้พวกเขา การลงทุนก่อนหน้านี้ไม่ขาดทุนย่อยยับหมดหรือไง!”