กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั้งสามคนเปิดห้องพักสองห้อง ฉินโม่เข้านอนแต่หัวค่ำ
ส่วนหลีซูซูกับหลินซวงกำลังทำอาหารพิเศษกินกันอยู่ในห้อง
หลินซวงแทะตีนไก่ไปพลางบ่นไปพลางว่า “ยังดีที่ฉันยังมีของสะสมเหลืออยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นคงไม่มีขนมขบเคี้ยวของที่นี่ให้กินจริง ๆ”
“เธอบอกทีสิว่าวันเวลาแบบนี้ของพวกเราเมื่อไหร่จะสิ้นสุดลงเสียที แม้แต่มันฝรั่งทอดกรอบสักห่อก็ไม่มี ล่าเถียวที่ฉันชอบกินก็ไม่มี คิดถึงแทบใจจะขาดแล้วจริง ๆ”
หลีซูซูกลอกตาไปมา “หรือว่าฉันลองดูในร้านค้าว่ามีขายไหม เธอพูดขึ้นมาแบบนี้ฉันก็อยากกินล่าเถียวแล้ว ปากจืดชืดแทบแย่มาทั้งวัน ไม่ใช่แค่เธอหรอกที่อยาก ฉันเองก็อยากเหมือนกัน”
“จิ๊ ถ้างั้นเธอยังรออะไรกันอยู่อีก รีบดูเร็วเข้า”
หลีซูซูพยักหน้า “ได้ งั้นเธอรอฉันครู่หนึ่ง”