ตอนที่ 92 ใครตาถั่วขนาดนี้กัน?

แม้หลังจากลงชนบทมาแล้วจะไม่ค่อยขาดเนื้อสัตว์ ทว่าคนบ้านนอกก็ทำอาหารวนเวียนอยู่แค่ไม่กี่วิธีเดิม ๆ

กินนาน ๆ ครั้งยังพอไหว แต่ถ้าให้กินทุกวันก็รู้สึกเลี่ยนอยู่บ้างเหมือนกัน

ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ หลีซูซูก็ไม่ไปกินข้าวที่บ้านยายอีกเลย

เพราะอย่างไรเธอก็ยังชอบกินอาหารที่ตัวเองทำมากกว่า

อีกทั้งทั้งสองคนยังมีความลับอยู่มาก หากต้องกินข้าวร่วมกัน วัตถุดิบอาหารหลายอย่างก็ไม่อาจเอาออกมาได้เลย

หญิงชราเห็นว่าหลานสาวทำอาหารเป็นจริง ๆ ถึงได้เลิกยุ่งเรื่องอาหารการกินทางฝั่งพวกเธอ

หลังจากหลินซวงเลิกงานกลับมา เธอก็รู้สึกอยู่ตลอดเวลาราวกับมีดวงตาคู่หนึ่งแอบมองเธออยู่ เพียงแต่พอหันกลับไป ความรู้สึกนั้นก็หายไป