เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีซูซูไม่รู้ว่าคนอื่นกำลังคิดอะไรอยู่ ตอนนี้เธอกำลังถูกยายซักไซ้ไล่เลียงไม่หยุด
“หนูน้อยเอ๊ย รถคันนี้ของเธอได้มายังไงน่ะ ถ้าขี่ออกไปข้างนอกแบบนี้จะไม่เป็นไรแน่นะ”
“แล้วก็วิทยุเครื่องนี้นี่อีก ทำไมถึงให้พวกเจ้าเด็กเหลือขอพวกนี้ไปได้ นั่นไม่ใช่เอาของไปทิ้งขว้างหรอกหรือ ของพวกนี้เอาไปขายต่อที่ตลาดมืด จะไม่ขายได้เงินตั้งเยอะแยะเลยหรือไง”
“หนูน้อยเอ๊ย เธอได้ยินที่ยายพูดอะไรกัน ทั้งหมดนี่มันเป็นเงินเป็นทองนะ ทำไมเธอถึงเอาไปแจกให้คนอื่นเฉย ๆ แบบนี้ล่ะ”
หลีซูซูเหงื่อตกเมื่อเห็นยายบ่นไม่หยุดหย่อน จึงจำต้องหยิบนาฬิกาข้อมือเรือนหนึ่งออกมาแล้วกุมมือยายไว้พลางพูดว่า “อันนี้หลานสาวนำมาตอบแทนบุญคุณท่าน พวกเขาไม่มีใครได้สักคน ยายลองดูสิว่าชอบไหม”
หญิงชราจู่ ๆ ถูกหลานสาวสวมนาฬิกาข้อมือให้ก็ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง