เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั้งสองคนนอนจนถึง 23:00 น. ก็ถูกเสียงนาฬิกาปลุกปลุกให้ตื่น
เพราะในใจยังคงพะวงเรื่องงานอยู่ตลอด หลีซูซูจึงนอนหลับได้ไม่ค่อยสนิทนัก
พอเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น เธอจึงสะกิดหลินซวงที่อยู่ข้าง ๆ “อย่าเพิ่งนอนเลย ถึงเวลาต้องไปแล้ว ระหว่างทางยังต้องเสียเวลาอีกไม่น้อย ถ้าไม่รีบไปจะไม่ทันการเอา”
หลินซวงพลิกตัว พลางขยี้ตา “ไป ๆๆ ไปกันเดี๋ยวนี้เลย คืนนี้พี่สาวคนนี้จะเป็นเศรษฐีนีแล้ว!”
หลีซูซูยิ้มอย่างจนใจ จากนั้นทั้งสองคนก็แต่งตัวเรียบร้อย แล้วค่อย ๆ ปีนกำแพงแอบออกจากลานบ้านไปเงียบ ๆ
เมื่อมองไปยังหมู่บ้านที่มืดสนิท หลินซวงก็เอ่ยถามเสียงเบา “จะไปทางไหนดี”
หลีซูซูดึงเธอไว้ “ไปที่ทางเข้าหมู่บ้าน เดินออกไปทางถนนใหญ่ สักพักพออกห่างจากหมู่บ้านได้ระยะหนึ่งแล้ว เธอค่อยเอารถออกมา”
“ได้ งั้นรีบไปกันเถอะ ยุงแถวนี้เยอะจริง ๆ เลย”