ตอนที่ 61 ได้ยินเสียงร้องไห้ไหม?

ทั้งสองคนหาเศษเหล็กกองโตมาวางหน้าประตูเพื่อคิดเงิน คุณตาเฝ้าประตูถึงกับตาค้าง

ในใจคิดว่าคนใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายพวกนี้มาจากไหน ถึงได้คิดจะซื้อเศษขยะมากมายขนาดนี้ อยากจะสั่งสอนพวกเขาสักยกแทนพ่อแม่จริง ๆ

“พวกเธอซื้อของพวกนี้ไปแล้วคืนไม่ได้นะ คิดดีแล้วหรือยัง”

“แล้วมีรถมาขนไปด้วยไหมล่ะ”

หลินซวงยิ้ม “คุณตา ท่านวางใจเถอะ วันนี้พวกเรายังซื้อของอย่างอื่นอีก เดี๋ยวรถไฟมาถึงก็จะขนกลับไปด้วยกัน เพราะฉะนั้นรีบคิดเงินให้พวกเราเถอะ”

“ได้ ในเมื่อคิดดีแล้วก็เอาตามนั้น แต่ว่าพวกเธอซื้อเศษทองแดงเศษเหล็กผุ ๆ พวกนี้ไปทำอะไรกันมากมาย”

หลินซวงหัวเราะแฮะ ๆ “พวกเราแค่อยากเอาไปทำของเล่นชิ้นเล็ก ๆ เล่นเอง ลำบากคุณตาแล้ว”