เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้เว่ยตั่งไม่นึกเลยว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะได้คบหาน้องชายคนหนึ่ง เมื่อเห็นหญิงสาวเปิดเผยสง่าผ่าเผย ไร้ท่าทีเคอะเขินแม้แต่น้อย แล้วยังจะพูดอะไรได้อีก
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ วันหน้าก็คิดเสียว่าคุณอาเป็นอาแท้ ๆ เลยนะ แม้อาจะไม่มีความสามารถยิ่งใหญ่อะไรกัน แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ยังพอช่วยได้อยู่”
“ไว้คราวหน้าถ้าเธอไม่ยุ่งแล้ว ก็ไปจำทางเข้าบ้านคุณอาไว้เสียหน่อย ให้อาสะใภ้ของเธอทำอาหารชั้นดีให้เต็มโต๊ะเลย”
หลินซวงยิ้มกล่าว “นั่นมันแน่อยู่แล้วค่ะ รอฉันจัดการเรื่องที่บ้านเสร็จ ถึงตอนนั้นฉันจะพาเพื่อนสนิทไปเยี่ยมที่บ้านคุณอานะคะ”
“ได้ งั้นตกลงตามนี้”
หลังจากนั้นทั้งสองคนกินมื้อเที่ยงเสร็จ หลินซวงก็เดินตามกู้เว่ยตั่งไปที่โรงงานปูนซีเมนต์ ส่วนเรื่องแก้วที่โรงงานพวกเขาก็มี ถือว่ารับมาขายแทน