ตอนที่ 50 หัวขโมยจะหนีไปไหน!

หวังซือฉีเห็นหลี่พ่านตี๋ยอมทำอาหารให้เธอ ก็ยิ่งพูดขึ้นด้วยความหยิ่งผยองว่า “ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็เริ่มตั้งแต่เที่ยงวันเลยแล้วกัน!”

หลี่พ่านตี๋พยักหน้า “ได้สิ เที่ยงวันทุกคนทำอาหารเสร็จแล้วค่อยทำให้นาย ไม่อย่างนั้นมีกระทะใบใหญ่แค่ใบเดียวจะไปรบกวนเวลาคนอื่นกินข้าวไม่ได้ นายว่าแบบนี้ใช้ได้ไหม?”

“แน่นอน ถ้าเกิดนายซื้อกระทะเหล็กมาได้ ฉันย่อมไม่ทำให้เวลาอาหารของนายต้องล่าช้าอย่างแน่นอน”

หวังซือฉีเดิมทีคิดจะพูดว่าอะไรกันตนเองต้องกินทีหลัง แต่พอคิดได้ว่าไม่ใช่กระทะเหล็กของตัวเอง จึงจำต้องหุบปากแล้วส่งเสียงอืมออกไปคำหนึ่ง

ซ่างเฉิงหลงเห็นว่าเรื่องนี้คลี่คลายลงแล้ว ก็รีบกินอาหารเช้าในชามให้หมดอย่างรวดเร็วแล้วออกไปยังแปลงนา