กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินซวงกลอกตา ยังจะมอบให้พี่ชายสวี่อีก เธอช่างกล้าหน้าหนาขนาดนี้ได้ยังไง
จากนั้นก็เมินคำพูดของเธอ ยิ้มพลางพูดกับคนอื่น ๆ ว่า “ได้ยินว่าคืนนี้พวกคุณเลี้ยงข้าว พวกเราจะกินธัญพืชของพวกคุณเปล่า ๆ ก็ไม่ได้ ของพวกนี้ถือว่าพวกเราช่วยเพิ่มกับข้าว ทุกคนกินด้วยกันเถอะ!”
ทุกคนมองดูของในมือเธอ นึกในใจว่าใจกว้างจริง ๆ จากนั้นก็ยังเป็นหวังโม่ที่ยิ้มรับของไป “ทำให้พวกคุณต้องเปลืองเงินแล้ว”
“ไม่เป็นไร ต่อไปพวกเราล้วนเป็นกลุ่มเดียวกัน แม้จะไม่ได้พักอยู่ที่นี่ แต่ต่อไปก็ยังต้องไปทำงานด้วยกันไม่ใช่เหรอ”