เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนตระกูลฉินเมื่อเห็นว่าหลีซูซูไม่เป็นอะไรแล้ว ต่างก็พากันเดินออกจากห้องของเธอ
ห้องที่เดิมทีแออัด พอทุกคนออกไป ก็พลันกว้างขวางขึ้นมาถนัดตาในชั่วพริบตา
เมื่อมองผนังห้องที่ถูกแปะทับด้วยหนังสือพิมพ์จนทั่ว บนคานบ้านก็ไม่มีฝุ่นเกาะเลยแม้แต่น้อย ก็รู้ได้ทันทีว่าคนในครอบครัวเดียวกันของยายได้ทำความสะอาดไว้ล่วงหน้าแล้ว
จากนั้นเอนตัวพิงกำแพง มองไปยังหลินซวงแล้วเอ่ยปากว่า “ซวงอ๋า เมื่อกี้ตกใจใช่ไหม”
หลินซวงกลอกตา แล้วพูดอย่างหงุดหงิดว่า “รู้แล้วยังจะถามอีก ร่างกายนายมันไหวแน่หรือเปล่าเนี่ย ฉันไม่อยากให้พวกเราเพิ่งจะกลับมาพร้อมหน้ากันแล้วนายก็ต้องไปอีกโลกหรอกนะ”
“อีกอย่าง นายไม่ได้บอกหรอกเหรอว่ามีนิ้วทองคำ นิ้วทองคำของนายมันสวะขนาดนี้เลยหรือไงกัน แม้แต่โรคเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นี้ยังรักษาไม่ได้เลยเหรอ”
ระบบ: แกสิสวะ ทั้งครอบครัวแกนั่นแหละสวะ!