เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทางด้านนี้หลินซวงพาหลีซูซูเดินหาตู้นอนที่ตรงกันจนพบ
เพิ่งจะมาถึงที่ หลีซูซูก็ไออย่างรุนแรงขึ้นมาทันที เธอรีบหยิบลูกกลอนยาจากบนตัวยัดเข้าปาก พักหายใจอยู่ครู่ใหญ่ สีหน้าถึงได้ดูดีขึ้นมามาก
หลินซวงเห็นเพื่อนสนิททรมานขนาดนี้ ก็อดปวดใจไม่ได้จึงถามขึ้นว่า “ร่างกายของเธอตอนนี้ทำได้แค่นี้จริง ๆ เหรอ”
หลีซูซูกุมหน้าอก ฝืนยิ้มพลางกล่าวว่า “ก็ประมาณนั้นแหละ พวกลงชนบทแล้วฉันอาจจะต้องให้นายช่วยทำงานแล้วล่ะ แต่เธอวางใจเถอะ พอประมาณก็พอ ฉันมีเงินและของกิน เลี้ยงดูพวกเราสองคนให้สุขสบายได้อย่างแน่นอน”
พอหลินซวงได้ยินคำนี้ ก็นึกถึงนิ้วทองคำขึ้นมาได้ จากนั้นจึงยิ้มพลางกล่าวว่า “เธอคงไม่ใช่ว่าเพิ่งมาถึงที่นี่ก็กลายเป็นเศรษฐีนีไปแล้วหรอกนะ”
“อืมฮึ ก็ทำนองนั้นแหละ มีโอกาสดีนิดหน่อย รอไปถึงที่แล้วค่อยคุยกันยาว ๆ”