ตอนที่ 7 เห็นแกกินแห้ว ฉันก็มีความสุขแล้ว!

หลีซูซูไม่สนว่าจ้าวลี่ลี่จะคิดอย่างไร ไม่ว่าอย่างไรในเมื่อแกกล้ามาหาเรื่องฉัน ก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างอันหรานไร้เรื่องราว

แม้ตอนนี้พลังต่อสู้จะหายไปแล้ว แต่สมองยังอยู่ เธอเป็นถึงคนที่มาจากยุคหลังอีกหลายร้อยปี จะสู้แม่เสี่ยวไป๋ฮวาดอกนี้ไม่ได้เชียวหรือ

หรือไม่เคยได้ยินกันว่า ขอแค่ตัวเองร้ายกาจพอและหน้าหนาพอ พวกแกก็ไม่มีทางเอาชนะฉันได้

อย่างไรเสียเธอที่ผ่านตั้งแต่ยุควันสิ้นโลกไปจนถึงยุคระหว่างดวงดาว ความหน้าบางก็ไม่รู้ว่าโยนทิ้งไปไว้ที่ไหนตั้งนานแล้ว

หลังจากโดนหลีซูซูกับผู้คนกดดัน ในที่สุดจ้าวลี่ลี่ก็ทำได้เพียงโทรศัพท์กลับไปขอความช่วยเหลือที่บ้าน ได้แต่หวังว่าพอกลับไปแล้วจะไม่ถูกทุบตีจนน่าอนาถเกินไป