ตอนที่ 5 ผู้ครอบครอง เธอหมาจริง ๆ!

คืนวันนั้น หลีซูซูสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย กลืนโอสถพละกำลังลงไป แล้วกระโดดลงมาจากหน้าต่างชั้นสองของบ้านตัวเองโดยตรง

ในใจคิดว่า ความรู้สึกของการมีเรี่ยวแรงช่างน่าคิดถึงจริง ๆ นี่สิถึงจะเป็นร่างกายที่คนปกติควรจะมี

เมื่อเห็นว่าเวลาล่วงเลยไปสี่ทุ่มกว่าแล้ว เธอไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นอีก จึงมุ่งหน้าตรงไปยังบ้านหลังแรกตามแผนที่ระบบนำทางที่ระบบให้มาทันที

หลีซูซูก้าวเดินใต้แสงจันทร์ ลัดเลาะผ่านตรอกซอกซอยอันมืดมิดอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มาถึงบ้านหลังแรกที่เป็นเป้าหมาย

เมื่อมองดูต้นหลิวสูงใหญ่ตรงประตูทางเข้า มองปราดเดียวก็รู้ว่าบ้านหลังนี้ร่ำรวยมาก

[ผู้ครอบครอง ของล้ำค่าของบ้านพวกเขาล้วนอยู่ในห้องใต้ดินของห้องนอนใหญ่]

“ไม่มีปัญหา รอฉันกลับไปจะเพิ่มน่องไก่ให้นาย!” ถึงแม้นายจะกินไม่ได้ก็เถอะ