เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 การอำลาและม่านปิดฉาก
ตราบใดที่ไม่ใช่เทพ ความสามารถใด ๆ ล้วนมีขีดจำกัด
เมื่อต้วนมู่สงบสติลงได้ ระหว่างที่ดวงตากำลังฟื้นฟู สมองของเขาก็เริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว
แม้การวิเคราะห์กฎจะน่าสะพรึงกลัว แต่ก็ไม่ได้ไร้เทียมทาน ไม่อย่างนั้นทันทีที่เขาพบอีกฝ่าย เขาคงถูกลบหายไปเหมือนกระสุนฮอลโลว์พวกนั้นแล้ว
ถึงมันจะมองทะลุวิธีรับมือของเขาได้ทั้งหมด แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ มันก็ไม่เคยสร้างบาดแผลร้ายแรงให้เขาได้
มันมองเห็นจุดอ่อนถึงตาย แต่กลับฉวยโอกาสจากจุดอ่อนนั้นไม่ได้ จึงทำได้เพียงถอยไปใช้วิธีรองลงมา สร้างบาดแผลเล็กน้อยที่แทบไม่มีความหมายให้เขา ตราบเท่าที่ความสามารถทางกายของมันยังตามทัน
ต่อให้ความสามารถแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ยังขึ้นอยู่กับพื้นฐานของผู้ใช้!
ไม่อย่างนั้นก็คงเป็นเหมือนอิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ ที่มีความสามารถน่าสะพรึงกลัวอยู่กับตัว แต่กลับนำมาใช้ในการต่อสู้ไม่ได้
ตอนนี้ต้วนมู่รู้สึกโชคดีอย่างยิ่งที่จวี้หมิงมาซุ่มโจมตีเขาเร็วขนาดนี้ หากมันกลืนกินต่อไป ความน่าสะพรึงกลัวของความสามารถนี้คงเผยออกมาอย่างเต็มที่!
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนจากพร่ามัวเป็นชัดเจน