เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 เช่นนั้นก็อย่าลืมมันเลย
“ในวันที่ไอเซ็นทรยศหลบหนีไปนั่น ฉันฝันประหลาดมากเรื่องหนึ่งค่ะ”
ในโรงอาหาร อิซาเนะทำสีหน้าแปลกๆ “ฉันฝันว่าโซลโซไซตี้กลายเป็นแดนโคมวิญญาณ สิบสามหน่วยพิทักษ์กลายเป็นสิบสามหน่วยพิทักษ์โคม แล้วลูเคียก็กลายเป็นวิญญาณโคมที่ช่วยให้พรเป็นจริงได้ แต่เพราะทำผิดกฎของโซลโซไซตี้ด้วยการทำให้พรของคุโรซากิ อิจิโกะกับพวกเป็นจริง เลยถูกตัดสินประหาร คุโรซากิ อิจิโกะกับพวกจึงบุกไปแดนโคมวิญญาณเพื่อช่วยลูเคีย...”
“...ในฝันหัวหน้าหน่วยคุจิกิยังสวมชุดสาหร่ายวากาเมะรูปร่างเหมือนอุจจาระด้วย...”
“สุดท้าย คุโรซากิ อิจิโกะที่ช่วยลูเคียออกมาได้ก็ขอพรอธิษฐานข้อสุดท้าย แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือลูกชิ้นปลา... พอเห็นลูกชิ้นปลา ฉันก็สะดุ้งตื่นด้วยความตกใจกลัวค่ะ”
“...” หางตาของต้วนมู่กระตุกเบาๆ
ความฝันนี้มันน่ากลัวตรงไหนกัน?
ต้วนมู่หัวเราะแก้เก้อสองครั้ง บนใบหน้าเผยความรู้สึกผิดออกมาเล็กน้อย “ขอโทษด้วยนะ ช่วงนี้ค่อนข้างยุ่ง เลยไม่มีเวลามาขอโทษเรื่องคราวก่อนเลย”
“เรื่องคราวก่อนเหรอคะ?”
โคเท็ตสึ อิซาเนะชะงักมือที่กำลังตักอาหารไปเล็กน้อย ก่อนจะทำหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจ “คุณหมายถึงเรื่องที่บุกเข้าไปในหอพักหญิงน่ะเหรอคะ?”