กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 205 ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ไม่รับ
ฮูเอโก มุนโด
สายลมพัดผ่าน หอบเอาทรายขาวฟุ้งไปทั่ว ผืนทรายบนพื้นดินกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่น
และที่สุดปลายสายลม สิ่งปลูกสร้างขนาดยักษ์สูงเสียดฟ้าที่กินพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งของวงในตั้งตระหง่านอยู่ ผืนทรายขาวพูนตัวขึ้นใต้สิ่งก่อสร้างจนกลายเป็นเนินทรายสูงชันเป็นหย่อมๆ
เทียร์ ฮาริเบลยืนอยู่บนสะพานลอย ทอดสายตามองทิวทัศน์เบื้องล่าง
ภาพที่ผ่านไปกี่ปีก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยสักนิดนี้ ทำให้เธอรู้สึกรังเกียจบอกไม่ถูก
เทียบกับการต้องอยู่ที่นี่แล้ว เธอชอบอยู่ในป่าแห่งเมนอสเสียมากกว่า
เสียดายที่...
ตอนนี้ตัวเธอไม่อาจออกจากลาส นอเชสได้ตามใจชอบอีกต่อไปแล้ว
พอนึกถึงตรงนี้ เทียร์ ฮาริเบลก็ก้มมองขาขวาของตัวเอง