เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 ฉันซ่อมเอง……
“ฟู่~~”
ก้าวขึ้นบันไดอันยาวเหยียด ซาโดะ ยาสึโทระหันกลับไปมองด้านหลัง
ที่นี่นับเป็นจุดสูงของเซเรเทย์แล้ว พอยืนมองลงมาจากตรงนี้ แทบจะกวาดสายตามองเห็นทุกสิ่งรอบตัวได้ทั้งหมด
หมุนตัวกลับมาอย่างช้าๆ ซาโดะเงยหน้ามองหอคอยสีขาวที่อยู่ห่างออกไปซึ่งเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จากการสืบหาข้อมูลก่อนหน้านี้ของเขา หอคอยสีขาวแห่งนั้นก็คือวังสำนึกผิดที่ใช้คุมขังคุจิกิ ลูเคีย
“อิจิโกะ, อิชิดะ... พวกเขาน่าจะไปถึงแล้วสินะ”
เมื่อไม่นานมานี้เขาเคยสัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณของอิจิโกะ แต่ยังไม่ทันได้ไปสมทบ อิจิโกะก็หายไปอีกครั้ง ส่วนเขาก็ถูกยมทูตที่หลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดขวางไว้
ดังนั้นเรื่องอิชิดะกับอิโนะอุเอะเอาไว้ก่อน แต่อิจิโกะกับเจ้าคนที่ชื่อกันจู น่าจะอยู่ข้างหน้าเขา หรืออาจจะไปถึงใต้หอคอยสีขาวที่อยู่บนจุดสูงสุดแล้วด้วยซ้ำ
ตัวเองก็ต้องเร่งความเร็วแล้ว!
เมื่อตัดสินใจได้ ซาโดะ ยาสึโทระก็ไม่รอช้า วิ่งไปตามถนนกว้างมุ่งหน้าสู่หอคอยสีขาว