เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 เจ้าเฒ่าบัดซบนั่น
“อะมะคาโดะ ต้วนมู่ นี่คือชื่อของเขาในตอนนี้”
นายูระถือเอกสารไว้ในมือ พลางเดินมาข้างกายต้วนมู่ “นี่คือหนังสือรับรองการรับเลี้ยงดูที่สภาตราทองออกให้ ตอนนี้เขาเป็นบุตรบุญธรรมของตระกูลอะมะคาโดะซึ่งเป็นตระกูลผู้เฒ่า และเป็นน้องบุญธรรมของฉัน”
“???”
ต้วนมู่ที่นอนระทวยอยู่บนพื้น ในยามนี้ถึงกับลืมความเจ็บปวดแสนสาหัสจากโซ่คล้องวิญญาณไปเสียสิ้น ได้แต่มองนายูระด้วยสีหน้างุนงงสับสน
ตนเองถูกรับเลี้ยงดูงั้นหรือ?
แถมยังเป็นตอนที่ตนเองไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยเนี่ยนะ?
ต่อให้ยอมถอยให้ก้าวหนึ่งก็เถอะ...
ต้วนมู่ฝืนทนต่ออาการวิงเวียนศีรษะที่ถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย มองดูนายูระข้างกายที่มีรูปลักษณ์ภายนอกราวกับเด็กอายุเพียงสิบขวบ หางตากระตุกขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ทำไมถึงเป็นน้องชายล่ะ?