เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 คนที่ช่วยพวกเราคือ……
“อ๊ากกกกกก~~~”
เสียงร้องโหยหวนของฮอลโลว์ยังดังไม่หยุด แต่ระหว่างที่มันร้องอยู่นั้น ด้านหลังกลับแยกออกเป็นช่องเงียบๆ
จะตายเอาได้~!
ถึงจะปะทะกันแค่ชั่วพริบตาเดียว แต่มันก็รู้แล้วว่าชายหนุ่มตรงหน้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่มันจะรับมือได้ ถ้ายังอยู่ที่นี่ต่อ มีหวังตายแน่
ยังดีที่ตั้งแต่ต้นจนจบ อีกฝ่ายไม่เคยมองมันอยู่ในสายตา ขอแค่เปิดการ์กันตาได้ มันก็หนีไปจากที่นี่ได้ทันที
เสียงกรีดร้องยังดังต่อเนื่อง ขณะที่ร่างมหึมาของแกรนด์ฟิชเชอร์บังสายตา รอยแยกสีดำก็ค่อยๆ ขยายออก แต่ไม่ได้ใหญ่พอให้ฮอลโลว์ลอดผ่าน มีขนาดแค่พอให้เด็กมนุษย์คนหนึ่งผ่านไปได้เท่านั้น มันทำแบบนี้เพื่อหลบชายหนุ่มที่น่ากลัวตรงหน้า แล้วแอบกลับไปยังฮูเอโกมุนโด้
หนวดบนหัวของแกรนด์ฟิชเชอร์ที่แปลงเป็นร่างมนุษย์ ไม่ได้มีไว้แค่เลียนแบบรูปร่างคนเท่านั้น ร่างที่แปลงมานี้ก็คือร่างจริงของมันด้วย
พูดง่ายๆ คือ ทั้งร่างมหึมาในตอนนี้กับร่างจำแลงเป็น ‘เด็กหญิง’ บนหัว ต่างก็เป็นร่างจริงของมัน ไม่ว่าร่างไหนบาดเจ็บ มันก็ย้ายไปอีกร่างได้ ตอนนี้มันตั้งใจจะทิ้งร่างสูงใหญ่ แล้วไปอยู่ในร่างเด็กหญิงก่อนจะเข้าไปในการ์กันตา
แกรนด์ฟิชเชอร์จ้องชายหนุ่มริมฝั่งแม่น้ำที่กำลังคุยกับแม่ลูกคู่นั้นเขม็ง พร้อมจดจำใบหน้าไว้ให้ขึ้นใจ