เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 การันเทียนผู้ใช้?
เขตซันกู เมืองคาราคุระ
ยามเช้า เหล่าพนักงานบริษัทและนักเรียนทยอยออกจากบ้าน กระจายกันแน่นขนัดไปทั่วทุกมุมเมือง ทำให้เมืองเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกในชั่วขณะนี้
แต่ก็ไม่ใช่ทุกแห่งจะคึกคักเช่นนี้ ร้านอุราฮาระซึ่งอยู่ห่างจากถนนสายหลักเพียงหนึ่งช่วงถนนนั้น เงียบเหงาจนแทบไม่มีคนผ่าน นาน ๆ ครั้งถึงจะมีผู้สูงอายุสักคนก้าวเท้าหนัก ๆ เดินผ่านหน้าร้าน
ถึงอย่างนั้น แม้แต่ผู้สูงอายุที่ออกมาเดินเล่นก็ยังไม่เหลือบมองร้านอุราฮาระสักแวบ
หน้าร้านอุราฮาระ เด็กชายผมแดงคนหนึ่งกำลังโบกไม้กวาดในมือไล่ตีเด็กหญิงตัวเล็กที่มัดผมเปียสองข้าง
“ใครจะไปกลัวเท็ตไซเจ้าทึ่มนั่นกัน… ฉันกวาดพื้นเพราะอยากกวาดเองต่างหาก ไม่ใช่เพราะโดนเขา… หืม?”
ไม้กวาดที่เด็กชายยกขึ้นหยุดค้างกลางอากาศ ไม่ว่าเขาจะออกแรงแค่ไหนก็ขยับไม่ได้แม้แต่น้อย ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นจับมันไว้
“แหม ๆ ดูเหมือนจะมีแขกคนสำคัญมาเยือนแล้วนะ”
ประตูบานเลื่อนของร้านค่อย ๆ เปิดออก ชายสองคนที่คนหนึ่งสูงอีกคนหนึ่งเตี้ยเดินออกมา คนพูดซึ่งตัวเตี้ยกว่าคืออุราฮาระ คิสึเกะ