เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 หยิบก้อนหิน
สายลมแรงพัดพาทรายขาวกระจายออกไปโดยรอบ
บนผืนดิน ร่องลึกขนาดมหึมากว้างกว่าสิบเมตรค่อย ๆ ถูกทรายขาวที่ไหลลงมาเติมจนเต็ม ราวกับโลกกำลังซ่อมแซมตัวเอง
หยดแล้วหยดเล่า...
เมื่อพลังของ “ปืนใหญ่สายฟ้าสะเทือนฟ้าพิชิตมังกรเหิน” ถูกระบายออกไปจนหมดในการโจมตีเมื่อครู่ บาดแผลทั่วร่างของต้วนมู่ซึ่งไม่อาจทนรับไหวก็ปริแตก เลือดพุ่งทะลักออกมา พริบตาเดียวก็ย้อมเขาจนกลายเป็นมนุษย์เลือด แทบไม่มีส่วนใดบนร่างที่ยังสมบูรณ์
ยังช้าไปก้าวหนึ่งงั้นหรือ?
ต้วนมู่เงยหน้ามองท้องฟ้า เห็นชายคนหนึ่งปรากฏตัวอยู่เบื้องบนตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้ เขาสวมชุดสีขาวล้วนคล้ายกับอารอนนีโร แต่ตรงคอเสื้อมีลักษณะเป็นวงกลม
ชายคนนั้นรูปร่างสูงโปร่ง สวมผ้าปิดตาข้างเดียว ผมยาวปานกลางสีดำสนิท ในมือถือตะขอเคียวสองจันทร์เสี้ยว
หมายเลข 8—นอยโทร่า จิลก้า!
แทบจะในชั่วขณะที่เห็นอีกฝ่าย ชื่อและระดับฝีมือของเขาก็ผุดขึ้นในหัวต้วนมู่