เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ยิ่งใหญ่อีกครั้ง!!
[ค่าความสนิทของเอมิริ +1 ได้รับค่าประสบการณ์ 16 แต้ม ค่าความสนิทปัจจุบัน: 55]
ต้วนมู่เหลือบมองข้อความแจ้งเตือนของระบบ แล้วก็อดถอนหายใจไม่ได้ ค่าประสบการณ์ที่ชาวบ้านทั่วไปในลูคอนไกให้มานี่น้อยจริงๆ
แต่ถึงจะน้อยก็ยังดีกว่าไม่มี อย่างน้อยก็ยังดีกว่านั่งว่างอยู่ในร้าน
“เถ้าแก่ต้วนมู่ เย็นนี้อยู่กินข้าวที่บ้านฉันไหมจ๊ะ” เอมิริยิ้มอย่างอ่อนโยน “ช่วงนี้พี่ไม่มา โชสุเกะที่บ้านก็เอาแต่บ่นว่าอยากเล่นกับพี่ต้วนมู่เลยนะ”
“ขอโทษด้วยนะครับ พี่เอมิริ พอดีผมยังมีงานว่าจ้างอื่นต้องไปทำต่อน่ะครับ”
ต้วนมู่เก็บเครื่องมือแล้วยิ้ม “ไว้คราวหน้าถ้าไม่ยุ่งแล้ว ผมจะมาเล่นกับโชสุเกะนะครับ”
“อย่างนั้นหรอกเหรอ งั้นงานของเธอสำคัญกว่าจ้ะ” เอมิริพยักหน้า
ต้วนมู่เห็นแล้วก็อดทึ่งกับความเปลี่ยนแปลงของเอมิริไม่ได้ ตั้งแต่มีลูกชายเมื่อฤดูหนาวปีก่อน เอมิริที่เคยขึ้นชื่อไปทั่วเขตตะวันตกที่ 7 ว่าปากร้ายและจู้จี้จุกจิก ก็เหมือนกลายเป็นคนละคน นอกจากนิสัยจะอ่อนโยนขึ้นแล้ว แม้แต่หน้าตาก็ดูอ่อนโยนขึ้นด้วย
แต่เด็กที่ชื่อโชสุเกะก็รู้ความจริงๆ ถึงตอนตายจะอายุแค่สิบขวบ แต่นอกจากช่วงแรกที่เพิ่งมาถึงแล้วจะตื๊อเอมิริขอเครื่องเล่นเกมพกพา ก็ไม่เคยเรียกร้องอะไรเกินตัวอีกเลย