เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 ข้าไม่ออกไป
แม้การบีบให้ซาราคิ เคมปาจิถอยได้จะยังไม่ทำให้ต้วนมู่พอใจ
แต่คนที่ยืนมุงดูอยู่ต่างก็ชะงักไปชั่วขณะ
ภาพที่หัวหน้าหน่วยซาราคิฟันต้วนมู่จนบาดเจ็บสาหัสได้อย่างง่ายดายอย่างที่ทุกคนคาดไว้ กลับไม่เกิดขึ้น
แม้การต่อสู้จะยังเป็นฝ่ายเดียวที่ได้เปรียบ แต่ต้วนมู่ก็ไม่ได้แย่อย่างที่พวกเขาคิด แค่บีบให้หัวหน้าหน่วยซาราคิถอยได้ระหว่างปะทะกันตรงๆ ก็เพียงพอให้ทุกคนมองฝีมือของต้วนมู่ใหม่แล้ว
“สัตว์ประหลาดแท้ๆ~”
เครื่องประดับขนนกตรงหางตาของอายาเสะงาวะ ยูมิจิกะสั่นไหวสองสามครั้ง “ความสามารถในการเรียนรู้ที่เหนือคนทั่วไปของเขานี่มันอะไรกัน!?”
ตอนที่สู้กับอิคคาคุ ความสามารถในการเรียนรู้ของต้วนมู่ก็ทำให้เขาประหลาดใจมากแล้ว แต่ยังน่ากลัวไม่เท่าตอนนี้เลย
ราวกับกำลังยืนยันคำพูดของอิคคาคุ ต้วนมู่ที่มีกลิ่นเหล้าคลุ้งไปทั้งตัว...
กลับมีสติแจ่มชัดกว่าทุกครั้ง!!