เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 ติดกับเข้าให้แล้ว
“ไม่มีใครผ่านมาที่นี่เลยหรือ?”
โคเท็ตสึ อิซาเนะมองหน่วยยมทูตหน่วยสามตรงหน้าด้วยสีหน้าสับสน “เป็นไปไม่ได้ค่ะ คุณต้วนมู่บอกฉันว่าจะมาช่วยที่แนวป้องกันชั้นที่สอง ลองนึกดูให้ดีอีกทีสิคะ ว่าพลาดมองข้ามไปหรือเปล่า คุณต้วนมู่ก็คือชายหนุ่มผมดำที่สวมชุดทำงานสีดำกับรองเท้าบูตสูงสีดำนั่นแหละค่ะ”
“รองหัวหน้าโคเท็ตสึ…”
หน่วยยมทูตหน่วยสามที่ถูกซักถามซ้ำแล้วซ้ำเล่ากลืนน้ำลาย สีหน้าตึงเครียด “ผมเฝ้าอยู่ที่นี่มาตลอด ไม่มีใครผ่านมาจริง ๆ ครับ”
“เป็นไปได้ยังไง?”
โคเท็ตสึ อิซาเนะไม่ได้ทักท้วงที่หน่วยยมทูตหน่วยสามเรียกเธอเช่นนั้น หน่วยยมทูตทั่วไปที่สังกัดหน่วยอื่นมักไม่เติมคำว่า ‘รอง’ เวลาพูดถึงรองหัวหน้าหน่วยของหน่วยอื่น อย่างไรเสียรองหัวหน้าหน่วยก็เป็นหัวหน้าหน่วยเหมือนกัน… นับเป็นธรรมเนียมปฏิบัติอย่างหนึ่ง
แรก ๆ เธอยังไม่ชิน แต่พอได้ยินบ่อยเข้า ก็คร้านจะใส่ใจอีก
ถ้าคุณต้วนมู่ไม่ได้มาที่นี่ แล้วเขาไปไหนกัน?
ใบหน้าของโคเท็ตสึ อิซาเนะเผยความกังวลออกมาอย่างอดไม่ได้ จากฐานที่มั่นมาถึงที่นี่มีระยะทางแค่ร้อยเมตร ต่อให้ต้วนมู่เป็นคนหลงทาง ก็ไม่น่าหลงในระยะสั้นขนาดนี้ได้ ยิ่งตอนนั้นยังมีฮอลโลว์ยักษ์เป็นจุดสังเกตด้วย