เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ไปโลกมนุษย์หรือ?
“ไม่รู้ตัวเลยว่าเริ่มชินกับทิวทัศน์แบบนี้ไปแล้วนะ”
ต้วนมู่เดินไปตามถนนในเซเรเทย์ พลางพึมพำออกมา
แม้จนถึงตอนนี้ พื้นที่ที่เขาสำรวจไปจะยังไม่ถึงหนึ่งในสิบของเซเรเทย์ แต่พอมองอาคารสีขาวที่หน้าตาเหมือนกันไปนาน ๆ ก็หมดความรู้สึกแปลกใหม่ อีกทั้งกลุ่มอาคารสีขาวโพลนยังทำให้รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
“โย่ เจ้าหนุ่มต้วนมู่ มาแจกการ์ดใบเล็กอีกแล้วเหรอ?”
พอเห็นต้วนมู่โผล่มาที่หน้าร้านแว่นตา ชิโรงาเนะ กินจิโร่ก็หัวเราะเสียงดัง ทว่าแววตากลับฉายความระแวดระวังออกมาแวบหนึ่ง
“เปล่าครับ ผมกำลังจะไปสถานพยาบาลรวม พอดีผ่านมาทางนี้ก็เลยแวะเข้ามาดู” ต้วนมู่พูดพลางกวาดตามองทั่วร้าน “วันนี้คุณมิวไม่อยู่เหรอครับ? แว่นรุ่นที่ผมออกแบบกับเธอคราวก่อน ผมมีไอเดียใหม่ ๆ อีกนิดหน่อย อยากปรึกษาเธอดูครับ”
พอได้ยินเช่นนั้น แววตาที่ชิโรงาเนะ กินจิโร่ใช้มองต้วนมู่ก็ยิ่งระแวดระวังขึ้น
“ไม่อยู่”
ชิโรงาเนะ กินจิโร่ตอบอย่างไม่สบอารมณ์ “มิวเป็นนายทหารประจำลำดับระดับสูงของหน่วยที่หก งานยุ่งทุกวัน จะมาอยู่ร้านแว่นตาออกแบบแว่นทุกวันได้ยังไง”