กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 คำไหว้วานนี้... ข้ารับทำ!
“ม้ามังกรขาว กีบมุ่งประจิม แบกถังซัมจั๋งกับศิษย์ทั้งสาม ไปอัญเชิญพระไตรปิฎกทางประจิม ร้องเพลงใหญ่กันเอิกเกริก ร้องกันทีเดียวหลายหมื่นลี้...”
ต้วนมู่ฮัมเพลงที่ทั้งทำนองทั้งเนื้อร้องเพี้ยนไปหมด มือหิ้วสุราชั้นดีสองสามกา เดินโซเซไปตามทางเปลี่ยวใต้แสงจันทร์ ดูท่าทางสบายอกสบายใจอย่างยิ่ง
แน่นอนว่านี่เป็นมุมมองที่ต้วนมู่มีต่อตนเอง
ถ้ามีใครมาเห็นเข้า ก็คงคิดว่าเป็นคนบ้าที่เมาจนเพี้ยน แต่ที่จริง... ต้วนมู่เพิ่งซื้อสุรามา ยังไม่ได้ดื่มสักอึก แค่ดมกลิ่นสุราเท่านั้น