เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ต้วนมู่
ยามเช้าตรู่ เงียบสงัด เงาดำสายหนึ่งวิ่งวนไปมาตามเงาของบ้านเรือน เดี๋ยววิ่งบนหลังคา เดี๋ยวปีนป่ายอยู่บนพื้น ท่ามกลางเสียงแมวร้องระงม
ในที่สุด ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวนอย่างถึงที่สุด ชายหนุ่มผมดำผู้หนึ่งก็อุ้มแมวตัวหนึ่งก้าวเดินออกมาจากเงามืดของตัวบ้าน
ชายหนุ่มอายุราวยี่สิบต้นๆ หน้าตาพอดูดีอยู่บ้าง แต่บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยข่วน
“เมื่อกี้ฉันนึกว่านายกำลังฆ่าแมวอยู่ซะอีก”
ชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำเห็นชายหนุ่มเดินออกมาจากตรอก ก็หัวเราะลั่น “เจ้าหนูตวนมู่ คุณยายสุยเก็ตสึแทบจะกลายเป็นลูกค้าประจำของนายแล้วนะ”
“ต้วนมู่ต่างหาก ไม่ใช่ตวนมู่!”
ต้วนมู่พูดพลางยัดแมวอ้วนตัวใหญ่ที่ดิ้นไม่หยุดในอ้อมแขนลงกระสอบป่านที่เตรียมไว้ เขาคิดยังไงก็ไม่เข้าใจ... แมวอ้วนตัวนี้ให้คนอื่นลูบก็ขี้เกียจจะขยับ แต่ทำไมพอเจอเขาทีไรถึงขนฟูทุกที