กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 232: ฉันคือสุริยันอันเจิดจ้าที่จะผงาดขึ้นในท้ายที่สุด!
ในบรรดานักเรียนมัธยมปลายทั่วนครต้าชวน เกรงว่าจะมีไม่กี่คนที่ปล่อยปราณกระบี่ในระดับนี้ได้
นอกจากหมอนั่น
แล้วจะเป็นใครได้อีก?
มุมปากของหลินเอินกระตุกเบาๆ
“ไม่มั้ง...”
ตูม!!
ปราณกระบี่ฟาดลงมาอย่างเกรี้ยวกราด!
พื้นดินถูกฉีกออกในพริบตา ราวกับถูกหวีแสกกลาง
รอยกระบี่อันน่าสะพรึงพาดผ่านสนามรบ