บทที่ 230: ขอทางหน่อย

บทที่ 230: ขอทางหน่อย

แต่ว่า

หัวโจกผมสั้นคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น

“พี่หย่ง ถ้าเกิดว่า... หลินเอินกับพวกไม่ปะทะกับใครเลย แล้วหลบอยู่จนถึงท้ายสุดจะทำยังไง?”

ทันทีที่พูดจบ หลายคนก็ได้สติกลับมาไม่น้อย

จริงด้วย

ถ้าหลินเอินทั้งสี่คนเอาแต่หลบเลี่ยงการต่อสู้ ไม่เข้าไปยุ่งกับความขัดแย้งใด ๆ เลย ก็จะไม่มีบันทึกว่าเคยลงมือสะกดข่มผู้เข้าสอบ แบบนั้นเงื่อนไขการตัดสินราชันมารก็ไม่มีทางสะสมได้!

หวังหย่งแค่นหัวเราะเมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน

“หลบงั้นเหรอ?”

“พวกนายคิดว่ามันเป็นไปได้หรือไง?”