บทที่ 227: เหล่าผู้กล้าปราบราชันมาร (1)

บทที่ 227: เหล่าผู้กล้าปราบราชันมาร (1)

ในเวลานี้ พลังจิตของหลินเอินแผ่ขยายออกไปอย่างเงียบงันแล้ว

พลังจิตช่วงปลายของขั้นสามแผ่คลุมพื้นที่โดยรอบทีละน้อย ราวกับกระแสน้ำขึ้นที่มองไม่เห็น

ไม่นาน ฝีเท้าของหลินเอินก็หยุดลง

“หืม?”

สายตาของเขาจับจ้องไปยังสถานที่ไกลออกไป

ตรงนั้นมีหมวกทรงสูงโดดเดี่ยวใบหนึ่งนอนนิ่งอยู่กลางพื้นที่รกร้าง

มองดูแล้วธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น แถมยังเก่าอยู่เล็กน้อย

แต่ในสัมผัสพลังจิตของหลินเอิน กลิ่นอายของสิ่งนั้นเห็นได้ชัดว่าไม่ปกติ

“เฮ้อ!”