บทที่ 220: สุ่ย......เซียน? รักตัวเองโว้ย!

บทที่ 220: สุ่ย......เซียน? รักตัวเองโว้ย!

“เรารักษา...”

“ไม่เกี่ยวกับนาย!?”

ดวงตาของหลินเอินค่อยๆ เปล่งประกายขึ้น

เรื่องยังไม่จบแค่นั้น

ระบบยังคงอธิบายต่อไป

【ในขณะเดียวกัน วิญญาณที่ถูกแบ่งออกมาก็สามารถฝึกพลังได้เช่นกัน】

【เมื่อเศษเสี้ยววิญญาณกลับคืนสู่ร่างหลัก พลังจิตจะปรับตัวได้อย่างสมบูรณ์และหลอมรวมเข้าด้วยกัน】

【แพทย์รัตติกาลสามารถแบ่งวิญญาณออกมาฝึกพลังไปพร้อมกับรักษาผู้ป่วย ทำให้การรักษากับการฝึกพลังไม่รบกวนกัน】

หลินเอิน: “โอ้?”