กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 192: พล็อตนอกใจมาเกิดกับฮาจิเอินได้ยังไง?
“เอาล่ะ กินข้าว! กินข้าว!”
จากนั้นทุกคนก็นั่งประจำที่กันอย่างเป็นทางการ
ได้เวลากินข้าว
เดิมทีการกินข้าวพร้อมหน้ากันในครอบครัวก็ยังเป็นไปอย่างปกติดี ไม่นานกลับกลายเป็นสมรภูมิกินแหลกขนาดใหญ่
โดยเฉพาะอ๋าวเหยากับนายหน้าค้าคนสีชาด พลังการกินของทั้งคู่เรียกได้ว่าเกินความเป็นจริงไปมาก
“ขออีกชิ้น!”
“หยาจื่อก็เอาด้วย! เหลือให้ฉันบ้าง!”
“พี่เหยาเหยา เธอกินไปกี่ชิ้นแล้ว?”
“กี่ชิ้นอะไร?”